Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Ο λαγός του δάσους

Μες στο δάσος το πυκνό,
βλέπω ξάφνου ένα λαγό,
με την όμορφη κυρά του
και τα δώδεκα παιδιά του!!

Στολισμένοι κουνιστή
η κυρία Ροζαλί,
καλαθάκι έχει μικρό
με καρότα και νερό.

Τούμπες κάνουν τα παιδιά της
και αυτή απ τη χαρά της,
βρήκαν όμορφα αυγά
και τα βάφουν γιορτινά.


Προχωρούν όλοι μαζί,
πάνε προς την εξοχή,
έχουν χτίσει ένα σπιτάκι
στης λιμνούλας τη μια άκρη.

Μες του πλάτανου  το σώμα
σπιτικό με άσπρο χρώμα
χτίσανε τα λαγουδάκια
και έχουν για σκέπη κλαράκια.


Γύρω απ τα παραθυράκια
ροζ και άσπρα κουνελάκια
ζωγραφίζει η μαμά και στην πόρτα
μια φωλιά με χρωματιστά αυγά.

Τώρα έχουν  μια κρυψώνα,
μες του πλάτανου το σώμα 
κρύβονται απ τους κυνηγούς
και τους λύκους τους κακούς!

Ο λαγός και η λαγουδίτσα
με την όμορφη φουστίτσα,
αγαπάνε τα καρότα
και τα πράσινα τα χόρτα.

Μες τους κήπους τριγυρνάνε
και καρότα αναζητάνε,
τους αρέσει το τριφύλλι
και με τα πουλιά είναι φίλοι.

Δυο τεράστια αυτιά
και ματάκια πονηρά,
γούνα απαλή στο σώμα,
απαλό καφέ έχουν χρώμα.

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

Ο δρόμος με τις νερατζιές

Πρωί πρωί σαν περπατώ,
την ώρα που πάω στο σχολείο,
στο δρόμο με την νεραντζιές,
ακούω μέσα στις  φυλλωσιές,
πουλιά μικρά να τραγουδούν
και βλέπω αηδόνια να πετούν.

Ειν' το τραγούδι τους γλυκό,
μας  αναγγέλουν  με σκοπό,
πως ήρθε η άνοιξη στη γη
και πως ανθίζουν οι αγροί.
Πως ο ξωμάχος ταπεινά
αρχίζει πάλι τη σπορά.


Τώρα είναι ο κατάλληλος  καιρός,
ο δάσκαλος και ο γονιός
για το παιδί του να νοιαστεί,
και σαν ο ήλιος θα φανεί, να πάνε μια εκδρομή,
να δουν στα δέντρα τα πουλιά,
τους πελαργούς σε μια φωλιά....
ψηλά σε ένα καμπαναριό
ταΐζουν το μικρό τους γιο.


Τα χελιδόνια αργά, αργά
με ζήλο  χτίζουν τη φωλιά,
με άχυρο και με πηλό
να βάζουν σβόλους στη  σειρά
στα μπαλκονάκια τα ψηλά. 


Τώρα είναι ο κατάλληλος καιρός,
δέντρα  για να φυτέψουνε,
λουλούδια να μαζέψουνε.
Κάθε παιδί το δέντρο του,
να έχει στο σχολείο,
κάθε παιδί τη γλάστρα του
διπλά απ το θρανίο.

Φαντάσου ένα μικρό σχολειό
γεμάτο με βασιλικό,παρτέρια
που έχουνε μυρτιές , φρέζες και ντάλιες
φωτεινές, στο δρόμο με τις νεραντζιές.